Hiszpania
Meksyk
Brazylia
Tajwan
Filipiny
Korea Południowa
Najważniejsze informacje
- Różne nazwy aktywów mogą ukrywać ekspozycję na tego samego emitenta, sektor lub walutę.
- Korelacja opisuje zależność stóp zwrotu, która może zmienić się podczas kryzysu.
- Obliczenie ważonej stopy zwrotu nie dowodzi dobrej dywersyfikacji portfela.
Licz ekspozycje, nie tylko nazwy
Liczba pozycji w portfelu niewiele mówi o niezależności ekspozycji. Kilka funduszy i bezpośrednio posiadane akcje mogą zależeć od tych samych spółek lub branży. Alokacja aktywów opisuje wagi klas aktywów; dywersyfikacja uwzględnia też podział wewnątrz klas oraz wspólne istotne ryzyka.
Analiza składu funduszy ujawnia nakładanie się pozycji. Jeżeli fundusz stanowi 40% portfela i ma 10% w spółce X, pośrednia ekspozycja na X wynosi 4% portfela. Dodanie bezpośredniej pozycji 6% daje razem 10%. To hipotetyczny rachunek; rzeczywista analiza wymaga również porównywalnych dat zestawień aktywów.
Intuicja korelacji i kowariancji
Korelacja opisuje liniową zależność dwóch szeregów stóp zwrotu w skali od −1 do +1. Wartości bliskie +1 oznaczają zbieżne ruchy, a bliskie −1 ruchy przeciwne. Wynik bliski zeru wskazuje na słabą zależność liniową w próbce, a nie zniknięcie wszystkich możliwych zależności lub wspólnych ryzyk.
Kowariancja uwzględnia, czy stopy zwrotu wspólnie odchylają się od własnych średnich i jak duże są odchylenia. Zmienność portfela zależy od tych ruchów, zmienności aktywów i ich wag. Dwie pary mogą mieć taką samą korelację, lecz inną zmienność. Sama korelacja nie wystarcza więc do porównania ryzyka ani ustalenia przyczynowości.
Przelicz przykład 50/50
Załóżmy hipotetyczny portfel z równymi kwotami początkowymi w A i B. W tym samym okresie A przynosi −20%, a B +5%. Ich wkłady wynoszą odpowiednio −10 i +2,5 punktu procentowego. Stopa zwrotu portfela to 0,5 × (−20%) + 0,5 × 5% = −7,5%.
Zakładamy brak opłat, podatków, zewnętrznych przepływów pieniężnych i rebalansowania w trakcie okresu. Początkowe 100 zmienia się w 40 w A oraz 52,5 w B, razem 92,5. Strata jest mniejsza niż przy samym A, ale nadal występuje. Jeden okres nie pozwala oszacować korelacji ani uznać takiego składu za odpowiedni.
| Hipotetyczne aktywo | Waga początkowa | Stopa zwrotu | Wkład do wyniku portfela |
|---|---|---|---|
| A | 50% | −20% | −10 pkt proc. |
| B | 50% | +5% | +2,5 pkt proc. |
| Portfel | 100% | −7,5% | −7,5 pkt proc. |
Zależności mogą zmienić się w kryzysie
Korelacja historyczna zależy od badanego okna i częstotliwości stóp zwrotu. Słaba zależność w danych miesięcznych nie musi opisywać wspólnych dziennych strat podczas zaburzeń. Wspólne szoki mogą powodować równoczesne spadki pozornie różnych aktywów. Nie oznacza to jednak, że wszystkie korelacje muszą osiągać jeden lub że każde aktywo reaguje identycznie.
Dokumentacja modeli stresowych Rezerwy Federalnej omawia ograniczenia szacowanych korelacji oraz ich zgodność z bieżącymi warunkami. Czytając analizę, sprawdź rozdzielenie próbek spokojnych i kryzysowych, okres, walutę oraz definicję zwrotu. Scenariusz stresowy ujawnia założenia, lecz nie przewiduje kolejnego ruchu rynku.
Oceń twierdzenie o dywersyfikacji
Zacznij od pozycji i wag z tego samego dnia, a następnie sprawdź powtarzających się emitentów, sektory i regiony w funduszach. Potem oceń zgodność waluty i okresu porównywanych zwrotów. Dobry wynik historyczny lub wiele nazw produktów nie dowodzą same w sobie mniejszej ekspozycji na wspólny czynnik ryzyka.
Wagi zmieniają się wraz z cenami, a równe kwoty nie muszą oznaczać równego udziału w ryzyku. Rebalansowanie zmienia wagi i może wiązać się z kosztami lub podatkami. Obliczenia służą nauce odczytywania ekspozycji i wyników; nie narzucają alokacji ani nie zalecają kupna, sprzedaży czy rebalansowania konkretnych pozycji.
Oficjalne źródła
Wyjaśnienie mechanizmów finansowych na podstawie oficjalnych źródeł. Obliczenia hipotetyczne nie są rzeczywistymi wynikami ani prognozami.
